در صورت طلاق به دلیل بیماری روحی ، بیماری دیگری نمی تواند دلیل طلاق باشد

28 Kas در صورت طلاق به دلیل بیماری روحی ، بیماری دیگری نمی تواند دلیل طلاق باشد

ماده ۱۶۵ قانون مدنی ترکیه طلاق به دلیل بیماری روانی را تنظیم می کند. در صورتي كه يكي از همسران از نظر رواني بيمار باشد و به همين دليل زندگي مشترك براي همسر ديگر غيرقابل تحمل شود ، اين همسر مي تواند پرونده طلاق را تشكيل دهد ، مشروط بر اينكه طبق گزارش هيئت پزشكي رسمي مشخص شود كه اين بيماري غيرممكن است.

اگر بیماری روانی که باعث طلاق شده است بیماری روحی است که از ازدواج جلوگیری می کند ، حتماً بعد از ازدواج اتفاق افتاده است. بیماری روانی قبل از ازدواج یکی از موانع مطلق ازدواج است.

برای اینکه یکی از همسران بخاطر بیماری روانی درخواست طلاق کند ، همسر دیگر باید بیمار روانی باشد. قانون مدنی هیچ بیماری را در نظر نمی گیرد ، فقط بیماری روانی دلیل طلاق است ، اگرچه هیچ بیماری جدی وجود ندارد که امیدوار به بهبودی نباشد ، نمی توان طلاق را از بیماری هایی مانند صرع ، جذام ، سیفلیس ، طاعون ، ایدز باز کرد.

برای تشکیل طلاق بر اساس بیماری روانی ، نباید امکان بهبودی از بیماری روانی وجود داشته باشد. در صورت بهبود بیماری ، قاضی پرونده را که تصمیم به طلاق ندارد ، رد می کند.

یکی از شرایط مهم در دادرسی طلاق به دلیل بیماری روانی اثبات غیرقابل تحمل بودن زندگی مشترک است. قاضی بلافاصله تصمیم به طلاق نمی گیرد ، اگرچه بیماری روحی وی توسط گزارش هیئت پزشکی رسمی ثابت شده است. نکته ای که باید بررسی شود این است که آیا زندگی مشترک غیرقابل تحمل شده است؟
قابل درک بود که متهم یک بیمار صرعی زودگذر است. وجود این بیماری در یکی از همسران به خودی خود دلیل بر طلاق نیست. هیچ مدرکی مبنی بر اجتناب متهم از معالجه بیماری خود وجود نداشت و همچنین مشخص شد که وی مجاز به انجام معنوی ازدواج است. علاوه بر این واقعیت که متهم از صرع رنج می برد ، هیچ اتفاق مشخص دیگری وجود ندارد که بتواند اساس ازدواج را تضعیف کرده و از ادامه همزیستی جلوگیری کند. در این صورت ، تصمیم کتبی طلاق را نباید صحیح دانست.