دادگاه مصرف کننده

28 Kas دادگاه مصرف کننده

دادگاه مصرف کننده چیست؟
دادگاه مصرف کننده یک دادگاه قانونی است که مسئولیت رسیدگی به معاملات مصرف کننده و کلیه پرونده های مربوط به مصرف کننده را دارد. دادگاه مصرف کننده به عنوان دادگاه ویژه یک دادگاه بدوی است.
دادگاه های مصرف کننده با قانون حمایت از حقوق مصرف کننده به شماره ۶۵۰۲ تشکیل شد. اشخاصی که مجاز به طرح دعوی در دادگاه مصرف کننده هستند به عنوان “مصرف کننده” ، “سازمان مصرف کننده” و “وزارت گمرک و تجارت” تعیین می شوند. دعاوی مطرح شده توسط دادگاه های مصرف کننده ، سازمان های مصرف کننده و مصرف کننده از پرداخت هزینه ها معاف هستند.
دادگاه های مدنی مسئول رسیدگی به پرونده های حقوق خصوصی به طور کلی به سه بخش تقسیم می شوند:
دادگاه بدوی،
دادگاه صلح ،
دادگاه های ویژه (دادگاه مصرف کننده ، دادگاه بدوی ، دادگاه حقوق مالکیت معنوی و صنعتی ، دادگاه خانواده ، دادگاه کاداستر و غیره).
دادگاه بدوی و دادگاه صلح دو دادگاه اصلی هستند که مسئولیت رسیدگی به اختلافات حقوق خصوصی را دارند. وظیفه دادگاه بدوی مدنی که یکی از دادگاه های عمومی است وظیفه دیوان عدالت است. کلیه پرونده ها و اموراتی که توسط قانون خصوصی در دادگاه کیفری صلح به آنها ابلاغ نشده است در یک دادگاه مدنی رسیدگی می شوند. اگر پذیرفته شود که یک دادگاه صلاحیت خاص به صراحت قانون برای نوع خاصی از اختلاف تعیین شده است ، دادگاه تعیین شده برای حل و فصل اختلاف دادگاه صلاحیت ویژه تعیین شده توسط قانون است. دادگاه مصرف کنندگان مطابق با قانون ویژه شماره ۶۵۰۲ در مورد حمایت از مصرف کنندگان تشکیل شد. دادگاههایی که برای بررسی درگیریهای بین افراد خاص یا رسیدگی به انواع خاصی از اختلافات تشکیل شده اند ، دادگاههای وظیفه ویژه نامیده می شوند. رابطه دادگاه های ویژه و عمومی رابطه وظیفه است.

مصرف کننده چیست؟ فرآیند مصرف کننده به چه معناست؟
دادگاه مصرف كننده مسئول رسیدگی به اختلافاتی است كه حداقل یكی از طرفین مصرف كننده باشد. کلیه معاملات مصرف کننده در دادگاه مصرف کننده در جریان است. مفاهیم فرآیند مصرف کننده و مصرف کننده در قانون به شرح زیر تعریف شده است:
مصرف کننده: مصرف کننده یک شخص حقیقی یا حقوقی است که برای اهداف تجاری یا غیرحرفه ای فعالیت می کند. قانون شماره ۶۵۰۲ از شخصی که کالای آماده یا خدماتی را در زندگی روزمره خود استفاده یا مصرف می کند ، حمایت می کند. به عنوان مثال ، وقتی شخصی برای اصلاح در خانه ریش تراش می خرد ، مصرف کننده محسوب می شود. هنگامی که او همان تیغ ​​را برای فروش در مغازه خود می خرد ، مصرف کننده نیست زیرا برای اهداف تجاری تجارت می کند.
فرآیند مصرف کننده: برای اینکه معامله ای معامله مصرف کننده تلقی شود ، یکی از طرفین رابطه حقوقی باید مصرف کننده باشد و طرف دیگر باید فروشنده ، ارائه دهنده خدمات یا شخص حقیقی یا حقوقی ای باشد که از طرف وی اقدام می کند. بسیار مهم است که معامله بین طرفین برای یک هدف حرفه ای و تجاری برای مصرف کننده انجام نشود. معامله مصرف کننده معامله حقوقی است که با هر قراردادی بین اشخاص حقیقی یا حقوقی و مصرف کنندگان فعال ، از جمله اشخاص حقوقی عمومی در بازار کالاها یا خدمات ، که برای اهداف تجاری یا حرفه ای اقدام می کنند یا از طرف وی یا حساب آن اقدام می کنند ، برقرار می شود

محدودیت وظیفه در مواردی که دادگاه مصرف کننده مسئول آن است
برای طرح دعوی در دادگاه مصرف کننده ، اختلاف باید بالاتر از یک مقدار باشد. اگر اختلاف در صلاحیت دادگاه مصرف کننده باشد ، باید با کمیته داوری مصرف کننده مشورت شود. محدودیت های پولی و معاملات مربوط به وظیفه دادگاه مصرف کننده هر ساله با اعلامیه های اعلام شده با اجازه در ماده ۶۸ قانون شماره ۶۵۰۲ تجدید می شود.

سقف عوارض پولی برای درخواست هایی که باید در کمیته های داوری مصرف کننده در سال ۲۰۱۷ انجام شود به شرح زیر است:
در صورت بروز اختلاف زیر ۲۴۰۰ لیر ترکیه ، با کمیته های داوری منطقه ای مصرف کننده مشورت می شود.
اختلافات بین۲۴۰۰ لیره و ۳۶۱۰ لیر ترکیه در استانهای بزرگ باید به کمیته های داوری مصرف کننده استانی ارجاع شود.
در صورت بروز اختلاف در مراکز استانی که وضعیت شهری آنها کمتر ا،۳۶۱۰ لیر ترکیه نیست ، باید با کمیته داوری استان مشورت شود.
در اختلافات بین استانهای فاقد وضعیت شهری ، باید از کمیته داوری استان بین ۲۴۰۰ لیره و ۳۶۱۰ لیر ترکیه مشاوره شود.
هرگونه اختلاف درمورد این مبالغ باید بدون مراجعه به کمیته های داوری مصرف کننده مستقیماً به دادگاه مصرف کننده ارسال شود.
کمیته های داوری مصرف کننده باید درخواست های انجام شده را از آنها بپذیرند. می توان از هیئت داوری مصرف کننده در محل اقامت مصرف کننده یا در معامله مصرف کننده درخواست داد. کمیته های داوری مصرف کننده می توانند انواع اطلاعات و اسناد مربوط به اختلاف را از طرفین ، م موسسه، نهادسسه ، م سسه یا م مربوط سسه مربوطه درخواست کنند.
تصمیماتی که توسط کمیته های داوری مصرف کننده استانی و منطقه ای گرفته می شود ، برای طرفین لازم الاجرا است. کمیته های داوری مصرف کننده نمی توانند هزینه وکالت را تعیین کنند. تصمیمات کمیته داوری مصرف کننده مطابق با مفاد قانون ورشکستگی اجرا می شود. طرفین می توانند ظرف پانزده روز از تاریخ اعلان هیئت داوری مصرف کننده ، به دادگاه مصرف کننده اعتراض کنند. فرجام خواهی دادگاه مصرف کننده از تصمیمات کمیته داوری مصرف کننده قطعی است.

وظایف دادگاه مصرف کننده چیست؟
برای اینکه دادگاه مصرف کننده پرونده را به عنوان یک دادگاه صلاحیت رسیدگی کند ، باید مطابق قانون شماره ۶۵۰۲ بین طرفین تعریف شده در قانون (بین مصرف کننده و فروشنده یا تامین کننده) اقدامات قانونی صورت گیرد.
نیازهای شخصی یک کالا یا خدمات ، انجام یک حرفه خاص ، استفاده از یک محصول خاص ، فروش مجدد ، اجاره ، استفاده تجاری و غیره جدا از این واقعیت که خریداران حرفه ای یا تجاری ، مانند کسانی که نمی توانند مصرف کننده محسوب شوند ، به اختلافات می پردازند ، نتیجه این معاملات دادگاه عمومی است ، نه دادگاه مصرف کننده.
پرونده های حقوقی ناشی از قراردادهای زیر بین اشخاص حقیقی یا حقوقی که برای اهداف تجاری یا حرفه ای کار می کنند و مصرف کنندگان در دادگاه های مصرف کننده رسیدگی می شود:
سفارش کار،
قرارداد حمل و نقل ،
توافق نامه کارگزاری ،
قرارداد بیمه ،
توافقنامه پروکسی ،
قرارداد بانکی ،
و هر قراردادی مشابه قراردادهای فوق.

.