حق انتفاع

21 Kas حق انتفاع

حق انتفاع حق تصرف در اموال یا دارایی شخص دیگری است که به شخص خاصی اجازه استفاده کامل می دهد. ایجاد حق انتفاع ارزش مال ، مال یا حق مال را حفظ می کند ، در حالی که منافع آن به شخص خاصی تعلق می گیرد.

حق انتفاع به سه صورت ظاهر می شود که با عقد قرارداد برقرار می شود و با تصمیم دادگاه و حق قانونی حق انتفاع ثابت می شود.

حق انتفاع در مورد املاک غیر منقول با گواهی رسمی تنظیم شده و با سند مالکیت ثبت می شود. مقررات قانونی مربوط به انتقال اموال غیر منقول در مورد حق انتفاع که در مورد املاک غیر منقول وضع شده است نیز اعمال می شود. بنابراین ، اگر یک مالک املاک غیر منقول بتواند اموال خود را بفروشد ، می تواند حقوق انتفاع را نیز به نفع شخص ثالث تعیین کند. این شخص سوم ممکن است یک شخص حقیقی یا شخص حقوقی باشد.

در عمل ، معمولاً صاحب مال غیرمنقول حق پرداخت حق انتفاع در مورد مالکیت مالکیت خشک مالکیت حق انتفاع برای ثبت سند مالکیت را دارد. به عنوان مثال ، پدر حق انتفاع در حق انتفاع را دارد و اموال خشک خود را به فرزندان خود می فروشد. البته برعکس آن امکان پذیر است. به عبارت دیگر ، این امکان نیز برای مالک وجود دارد که با داشتن مال خشک آن حق انتفاع را به نفع شخص دیگری تثبیت کند.

حق قانونی حق انتفاع ، حق انتفاع مقرر در قانون است. حتی اگر حق قانونی حق انتفاع در مورد اموال غیر منقول در ثبت زمین ثبت نشده باشد ، می توان آن را علیه کسانی که از اوضاع اطلاع دارند ، مطرح کرد. با این حال ، در صورت ثبت ، می توان آن را علیه همه مطرح کرد. حقوق انتفاع ناشی از قانون به شرح زیر است:

۱ حق انتفاع همسر زنده مانده (با اصلاحیه ای در قانون مدنی با قانون شماره ۳۶۷۸مورخ ۲۳ نوامبر ۱۹۹۰) ، حق انتفاع در ارث همسر زنده مانده از بین رفته است. ممکن است.)
۲ حق انتفاع در مورد کالاهای صغیر تحت حضانت والدین
۳ حق انتفاع شوهر در مورد کالاهای همسرش

اگر موضوع حق انتفاع غیر منقول باشد ، قرارداد تأسیس حق انتفاع باید رسما منعقد شود. در صورت خودداری مالک از درخواست ثبت ، طلبکار می تواند تسهیلات قضایی حق انتفاع را فراهم کند. با تصمیم دادگاه ، حق انتفاع بدون ثبت نام متولد می شود. بعلاوه ، توجه به این نکته حائز اهمیت است که رای دادگاه در مورد حقوق انتصاب که طبق حکم دادگاه تعیین می شود ، درخواست می شود.

انقضا حق انتفاع ممکن است با توجه به موضوع حق انتفاع از جمله تأسیس آن متفاوت باشد. بیش از یک دلیل برای پایان دادن به حق انتفاع اختصاص داده شده در املاک و مستغلات وجود دارد. اینها؛

اگر حق انتفاع برای مدت محدودی تثبیت شده باشد ، انقضا مدت یا انصراف از حق انتفاع
مرگ یا ناپدید شدن شخصیت (خاتمه شخصیت حقوقی ، گایپلیک و غیره)
لغو
تخریب کامل املاک و مستغلات
خلع ید از املاک و مستغلات
فروش املاک و مستغلات از طریق اعدام اجباری
حکم دادگاه
می تواند به عنوان ذکر شود. پایان حق انتفاع در مورد چیزهای منقول یا حقوق دریافتنی دو نوع است. اولین مورد مفقود شدن کالسکه یا خاتمه حق مطالبه است. احتمال دوم از آنجا ناشی می شود که مدت حق انتفاع به مدت زمان بستگی دارد ، اگر این امر ناشی از مدت ، فوت صاحب حق یا از بین رفتن شخصیت وی نباشد.

با انقضا حق انتفاع ، دارنده حق باید حق انتفاع را به مالک برگرداند. به عنوان یك قاعده ، صاحب حق انتفاع باید همانگونه كه مورد را دریافت كرده است پس دهد. گرچه نمی توان صاحب حق انتفاع را مسئول ساییدگی و پارگی ناشی از استفاده عادی دانست ، اما دارنده حق انتفاع مسئول خسارات وارده در خارج از آنها است ، مگر اینکه ثابت کند که از نقص خود آنها تشکیل نشده است. در عین حال ، مالک ذینفع حق انتفاع نیز موظف به جبران خسارت محصولات بدست آمده با عبور از بیش از حدود حق انتفاع است.

در ازای این مسئولیت های دارنده حق انتفاع ، صاحب حق انتفاع می تواند خسارت هزینه ها و اضافاتی را که به کالا وارد کرده است مطالبه کند هرچند که او موظف نیست و مطابق مفاد قرارداد است. مالک و صاحب حق انتفاع مالک حق جبران خسارت برای مدت یک سال از زمان بازگشت کالا منوط به محدودیت هستند.