جرم هک کردن

19 Şub جرم هک کردن

دادگاه عالی جمهوری ترکیه
۸ اتاق کیفری
پایه: ۲۰۱۸/۱۰۷۸
تصمیم: ۲۰۱۸/۲۴۸۵
تاریخ تصمیم گیری: ۰۸.۰۳.۲۰۱۸

این نیاز مورد بحث و بررسی قرار گرفته است:

ورود به سیستم اطلاعاتی دستیابی به برخی یا تمام داده های موجود در یک سیستم اطلاعاتی به صورت فیزیکی یا از راه دور از طریق دستگاه دیگری است. از اقدامات امنیتی شل می توان برای دستیابی به دسترسی و همچنین شکافهایی در اقدامات امنیتی موجود استفاده کرد. از طریق شبکه می توان از ویروس ها (به صورت عکس های خنده دار ، کارت تبریک یا پیوست هایی مانند پرونده های صوتی و تصویری) مانند اسب های تروا ، ویروس های ماکرو ، کرم ها یا با اجبار درهای باز سیستم استفاده کرد. دسترسی غیر مجاز به داده ها و سیستم های رایانه ای نیز به عنوان “تعدی به رایانه” ، “شکستن کد” یا “هک” تعریف شده است. این جرم می تواند به صورت باز کردن رایانه شخص دیگری و دیدن داده های موجود در آن باشد یا با ورود به سیستم اطلاعات از طریق شبکه انجام شود. در ورود ، تفاوتی بین سیمی یا بی سیم بودن ارتباط و فاصله نزدیک و دور وجود ندارد. در صورت ارسال نامه الکترونیکی یا پرونده به یک سیستم اطلاعاتی ، نمی توان آن را در محدوده ورود در نظر گرفت ، زیرا فقط داده ها به سیستم اطلاعات ارسال می شوند. همچنین اگر کاربر اینترنتی دیگری بدون رضایت قربانی وارد سیستم عامل رایانه شخصی قربانی شود ، این جرم محسوب می شود.

پس از شکایت از دسترسی کاربر آدرس ایمیل ، ابتدا باید مشخص شود آیا آدرس مسدود شده و آدرس ایمیل ادعا شده متعلق به متهم متعلق به متهم و شاکی است ، این مسئله باید باشد از ارائه دهنده اینترنت مربوطه ، تاریخ ایجاد آدرس هایی که توسط آنها ایجاد شده و شماره پروتکل اینترنت پرسیده شده است. تاریخ / تاریخی که ادعا می شود دسترسی از طریق … مسدود شده است. باید بررسی شود که با شماره پروتکل اینترنت از اطلاعات ثبت نام آدرس ، آدرس و اطلاعات تلفنی کاربران پروتکل اینترنت که به سیستم وارد شده اند یا از کار افتاده اند ، باید از اداره های ارتباطات مخابراتی مربوطه درخواست شود ، به همین ترتیب شماره پروتکل اینترنت با استفاده از ایمیل آدرس ادعا شده متهم باید مشخص شود و آدرس و اطلاعات تلفنی نیز باید درخواست شود.

اگر دسترسی امکان پذیر نباشد ، باید صحت ادعا را با تعیین شماره پروتکل اینترنت تعیین کرد که آیا شاکی در میان کسانی که می خواهند وارد سیستم شوند وجود دارد یا خیر.

اگر رایانه های شاکی و متهم توقیف شده و دیسک های سخت آنها بررسی شد ، مشخص شد که آیا ارتباط و جریان داده ای بین رایانه ها وجود دارد یا خیر و اگر مقاله یا تصویری از آدرس ضبط شده به آدرس دیگری ارسال شود ، صاحبان اطلاعات در مورد این حادثه و صاحبان آدرس که با استفاده از آدرس توقیف شده به آنها دسترسی پیدا کرده اند باید به عنوان شاهد شنیده شوند.

در مورد بتن؛ در دادخواست طرح شده به این دلیل که متهم با تغییر رمز عبور بدون اطلاع و رضایت وی ، آدرس… که به آدرس الکترونیکی استفاده شده توسط شاکی متصل است را غیرقابل دسترسی می کند ، تحقیقات و پیگرد قانونی کافی نبوده و بدون آن حکم صادر شده است. جمع آوری شواهد در مورد حادثه در مورد اینکه متهم این اتهام را قبول نکرده و دفاعیات در مورد اینکه ممکن است دیگران وارد خط وی شده باشند ، آیا افراد دیگری غیر از متهم از خط اینترنت استفاده کرده اند و آدرس پست الکترونیکی متعلق به متهم هیچ اطلاعاتی در پرونده پیدا نشده است. به او. از آنجا که قابل فهم بود شاکی اظهار داشته است که یک ماه است نمی تواند به آدرس پست الکترونیکی خود دسترسی داشته باشد ، مشخص نیست که این آدرس فعال است یا خیر ، آیا شاکی به آدرس خود در دوره ای از تاریخ فوق الذکر تا تاریخ شکایت. این که آیا متهم پس از تاریخ جرم وارد شده است ، آیا رمز آدرس تغییر کرده است ، اگر رمز عبور تغییر کرده است ، تاریخ و با چه شماره IP رمز عبور تغییر کرده است و باید از ارائه دهنده اینترنت مربوطه درخواست شود با تحقیقات ناقص ،

از آنجا که اعتراض های تجدیدنظر وکیل شرکت کننده ، که خلاف قانون است ، در این زمینه مناسب تشخیص داده شده است ، به همین دلیل حکم مطابق با ماده ۸/۱ قانون شماره ۵۳۲۰ است. در تاریخ ۰۸.۰۳.۲۰۱۸ به اتفاق آرا حل و فصل شد ، که طبق ماده ۳۲۱ قانون آیین دادرسی کیفری شماره ۱۴۱۲ باید مورد نقض قرار گیرد.